|
مختصری از بیوگرافی بهوند
به نام خداوند بخشاینده مهربان
طایفه بهوند از لحاظ نژاد یکی از طوایف مستقل منطقه جانکی گرمسیر می باشد که از لحاظ ساختار جزو 31 طایفه کیاناِرثی یا کیانرسی یکی از بابهای بختیاری چهارلنگ محسوب می شوند
طایفه بهوند نظر به مستندات موجود از لحاظ تخصص و ساختار متفاوت از دیگر طوایف بود
بهوند بزرگ انسانی اقتصاددان و متخصص به علوم معماری ، ساخت آسیاب ،ساخت ادوات کشاورزی کاربردی، انتقال آب بوسیله حفر قنات و ساخت کانال بود که گاها ایجاد تونل در بخشهایی از کوه برای انتقال آب و تسطیح اراضی کشاورزی را عملی می کرد
در آواخر سلسله صفویه حدودسال 1060 خورشیدی طی گذر اتفاقی بهوند بزرگ از منطقه جانکی گرمسیر دریافت که این منطقه مستعد ایجاد اشتغال پایدار و کم خطری می باشد.
پس از آشنایی بهوند بزرگ با خوانین و بزرگان منطقه بهمئی ،جانکی و بختیاری، و تفاهم برای همکاری های چند جانبه ، قرار شد تغییراتی بنیادی در نگرش مردم نسبت به کشاورزی و دامپروری بوجود آید.
پیش نیاز همکاری های دوجانبه داشتن مکانی مناسب برای تحولات بود و منطقه استقرار خاندان بهوند در سرحدات مشرف به پوتو تعیین می گردد که دارای رودخانه ای کوچک ولی دائمی بود.
در آن سالها این منطقه محل اختلاف دو ایل بهمئی و بختیاری بود و علی رغم مستعد بودن برای دامپروری و کشاورزی ، بدلیل درگیری های زیاد طوایف مستقر در اطراف ترجیحا خالی از سکنه بود ،
بهوند بزرگ با احداث اولین آسیاب آبی و ساخت خانه های سنگی مسقف ، و کاشت درختان میوه ، سرزمین خطر را به بهشت تبدیل کرد
بتدریج صلح و رونق اقتصادی منطقه را فرا گرفت و مردم جهت آرد کردن گندم و همچنین خرید ادوات کشاورزی و ادوات ترابری مراودات خود را با بهوندی ها گسترش دادند
رفته رفته بهوند بزرگ با وجود داشتن فرزندان نخبه باعث شکوفایی صنعت کشاورزی و دامپروری در منطقه شد
در ادامه این تحول سران منطقه خواستار گسترش این خدمات به مناطق دورتر تحت حاکمیت خود شدند و بهوند بزرگ طی تفاهمنامه هایی و کسب امتیازات عالی ، علی رغم میل باطنی فرزندان متخصص خود را جهت کمک به مردم سرزمین های پائین دست به مناطق دیگر فرستاد و به نوعی شعب جدیدی برای کسب و کار ایجاد شد
پس از دوران زندگی بهوند بزرگ و بیشتر شدن جمعیت خاندان ، نوادگان بهوند نیاز به سرزمینهای جدید برای بهبود شرایط اقتصادی داشتند و این مهم باعث کوچ و دوری بیشتر شد تا جایی که رفته رفته مسیر ارتباطی سران بهوند با هم قطع شد.
بهوندی ها در مدت زمانی کوتاه بنا به کسب و کار متفاوت و اصولی در زمینه کشاورزی و ساختن ادوات کشاورزی و جنگی و از لحاظ مالی قدرتمند شدند و از افراد مرفه و پر نفوذ زمان خود محسوب می شدند
بهوند بزرگ اعتقاد داشت رونق اقتصادی در سایه صلح و آرامش بوجود می آید بهمین جهت ، مردمان بهوند بین مردم عادی و خوانین و مالکین بسیار مورد احترام و ستایش و دارای جایگاه بودند و هیچگاه وارد تنش و درگیری نمی شدند و از ثروت ، قدرت و نفوذ خود برای مصالحه در منطقه استفاده می کردند.
بهوند در معنی لغت به معنی بهترین نهاد یا بهترین پدید آمده می باشد که در کلمه هم ابتدای نام بهمئی و انتهای صفات بختیاری را همراه دارد که همین مورد زمینه اولین مصالحه منطقه بین ایل بهمئی و بختیاری شد که هر دو بهوند را از خود می دانستند
پراکندگی جمعیت بهوند با توجه به پیشنیاز تخصص اصلی مردمان بهوند یعنی *آب* به موازات رودخانه *اعلاء* از پوتو ، دالان ، میداوود ، گنج آباد ، چم قاسمعلی ، رودزرد ، خیجه ، چم مرداس ، دوریکل ، باصدی ، متویی ، بنی ، سندران تا بنه حاجی امتداد یافت
لازم به توضیح می باشد که *بهوند بزرگ* پس از استقرار در منطقه پوتو بنا به دلایل اقتصادی از معرفی کامل خود و از افشای سرزمین پدری و خاندان خود خودداری می کند تا نیازمندی های جامعه اطراف ایشان تنها به خاندان بهوند ساکن منطقه معطوف شود و از آوردن افراد رقیب با تخصص مشابه از سرزمین واقعی بهوند اجتناب شود ، لذا تاکنون مانند همه طوایف لر سرزمین واقعی بهوند مشخص نیست و روستای گردشگری پوتو به عنوان سرزمین پدری شناخته می شود .
:: برچسبها:
مختصری از بیوگرافی بهوند
